Vá það er rosalega langt síðan ég bloggaði síðast. Man varla hvernig þetta virkar. En allavega, þar sem ég er komin með nýju tölvuna mína í hendur er von til þess að ég hriti niður einhverjar pælingar hér á næstunni. En nýja tölvan, hún er snilld - er bókstaflega allt í þessu kvikindi.

En ég ætla samt ekki að hafa þetta lengra í bili. Maður verður að fá aðlögun, þýðir ekki bara að demba sér í langan pistil strax á degi 1 eftir upprisu.

 

 

En kem samt fljótlega aftur, margt sem mér liggur á hjarta. Er með eina snilldarsögu sem tengist einni vinkonu minni (jú alveg rétt, Beggu) – og einum karli….ekki Hreiðarssyni samt.

 

 

 

 

Hey alíúpa.

Jæja – páskarnir búnir og stelpan komin heim frá Tékklandi. Brá mér til Prag sem sjúkraþjálfari hjá unglingalandsliði kvenna í handbolta. Var snilldarferð alveg. Stelpunum gekk súper vel, spiluðu tvo landsleiki við Tékka – töpuðu reyndar fyrri leiknum (flugþreytan sat í þeim) en unnu þann seinni með stæl. Svo tóku þær þátt í einu móti, reyndar félagsliðamóti, en spiluðu ár uppfyrir sig. Náðu bronsinu en 62 lið tóku þátt og þykir þetta eitt sterkasta mót í Evrópu. Þannig að þetta var brilliant hjá þeim. Sjúkraþjálfarinn þeirra í lykilhlutverki og þótti standa sig með eindæmum vel. Þetta eru miklar prímadonnur þannig að það var nóg að gera, sem er gott – manni leiddist þá ekki á meðan. En Prag er alveg geggjuð borg, mér finnst hún æði. Langar að fara aftur þangað bráðlega og túristast. Svo á heimleiðinni lentum við í London um hádegi og áttum ekki flug heim fyrr en um kvöldið. Þannig að við nýttum tímann og fórum down town. Þar fékk visakortið aðeins að hitna, sérstaklega í Niketown.

Jæja, best að fara að gera eitthvað. Tjá tjá!

Vísindaferð á föstudaginn, í Landsbankann.  Var mjög gaman og vel veitt, sem er náttúrulega fyrir öllu. Þar vorum við sjúkraþjálfunarnemar ásamt guðfræðinemum, sagnfræðinemum og held ég spænskunemum eða eitthvað úr HÍ.  Þetta var eiginlega mjög fyndin samsetning, skondið hvernig ákveðnar týpur veljast í ákveðnar deildir. Við sportistarnir í sjúkraþjálfun með spútnik genginu úr sagnfræði og guðfræðinemarnir...eru náttúrulega eins og þeir eru   Nei nei – bara grín, fínasta fólk, en samt ólíkar týpur heldur en við erum. 

Ég fékk nett sjokk þegar ég sá að hin nemendafélögin voru mætt með bækur og blómaskreytingar til að gefa þeim í Landsbankanum í þakklætisskyni. Við að sjálfsögðu ekki með neitt nema okkur sjálf.  En eftir nokkur hvítvínsglös gat ég alveg babblað okkur út úr því. Særún að sjálfsögðu upp á stól og lamdi í glas til að þakka fyrir okkur...sagði bara að við hefðum keypt rosa stóra og fallega blómaskreytingu...en hún færi bara svo vel í stofunni minni heima þannig að ég hafi bara ákveðið að hafa hana þar áfram, færi mun betur þar heldur á kaffistofunni í bankanum!  Þau voru voða glöð með það – og svo sagði ég að þau fengju bankabók nemendafélagsins í næstu viku (erum að gera samning við LÍ og flytja bankaviðskipti okkar til þeirra) og það væri náttúrulega það sem þau væru að sækjast eftir...peningarnir okkar!!! 

 

 

Eftir vísindaferðina var haldið á Gauk á Stöng þar sem við vorum búin að plana Idol-partý á breiðtjaldi, með bjór og tilheyrandi veitingum.  Það sem við vissum ekki að það var rokk-kvöld á neðri hæðinni sama kvöld. En það var allt í lagi því það átti ekki að byrja fyrr en ellefu...það byrjaði ekki fyrr en ellefu en HELVÍTIS SÁNDTÉKK!  Það nefndi það enginn að einhver fimm öskrandi bönd þyrftu að sándtékka allt kvöldið!  En þeir hættu sem betur fer þegar idolið var nýbyrjað – en það voru allir orðnir svo fullir að ég held að enginn hafi heyrt eitt einasta lag í idolinu. Þannig að rokkararnir í neðra hefðu getað sándtékkað lengur hefðu þeir viljað.  

Svo var einhver útlendingur með málningu og pensla á Gauknum, að mála tattoo á fólk. Sagði að sá fyrsti sem fengi tattoo fengið það frítt – ég að sjálfsögðu mætt fyrst í stólinn og hann málaði eitthvað drasl á mig. Ég alsæl og fannst þetta æði. Svo fórum við út í snjókomuna og þá varð listaverkið bara að einni stórri grænni klessu á bringunni á mér...æðislegt!  Aldrei lærir maður af helvítis vitleysunni – sem betur fer var hann ekki með alvöru tattoo, ég hefði örugglega fengið mér eitt slíkt og vaknað upp við vondan draum á laugardaginn þegar viðbjóðurinn hefði ekki náðst af!

 

 

En allavega – brilliant kvöld, reyndar frekar fáir í bænum, en það var allt í lagi. Begga vinkona kom og hitti mig á Gauknum, borgaði morð-fjár inn á rokkarakvöldið!  Vonandi að hún hafi notið þess. Ég ætla ekkert að segja meira hérna – en ég veit að ég er flörter af guðs náð...en ég sé ekki einu sinni í hælana á Beggu í þeim efnum!  Takk fyrir kvöldið Begga mín – og aðrir sem nutu nærveru okkar um kvöldið

 

 

 

 

Ég var á árshátíð FNÍS, félags nema í sjúkraþjálfun í gær (laugard.kvöld), sem var bara snilld.  Heyrðu, það var að sjálfsögðu happdrætti – sem ég og fleiri erum búin að vera undanfarnar vikur að betla vinninga fyrir með góðum árangri.  Særún ákvað nú, þegar búnir voru nokkrir drættir, að bjóða sig fram að draga úr pottinum.  Í húfi var boðsmiði fyrir tvo í bláa lónið.  Ég geri þetta mjög fagmannlega, loka augunum, hræri vel í og dreg góðan miða uppúr.  Læt Ara hafa miðann, ég enn með augun lokuð og bíð spennt.  Svo las hann á miðann...,,Og það er stelpa....hún er í stjórninni.....hún heitir SÆRÚN”!!!!  Djöfullinn maður, ég dró mig sjálfa – hverjar eru líkurnar? Með 400 miða í pottinum!  En ég tók alsæl við vinningnum, en ákvað að fyrst þetta tókst svo vel að draga aftur. Því ósanngjarnt að ég kæmi bara, drægi mig og færi svo. Til að leyfa einhverjum öðrum að gleðjast líka.  Aftur fer sama ferlið í gang. Ég með augun lokuð, hræri í pottinum og vel góðan miða sem ég rétti Ara. Fer svo bara í sætið mitt enda mínu hlutverki lokið í bili. Ari byrjar að lesa: ,,og það er.......stelpa....á fjórða ári.....og heitir SÆRÚN!!!”   Ég hélt hann væri að grínast í mér!  Þetta var mjög mjög pínlegt – að draga sjálfan sig út í happdrætti fyrir framan 80 manns...tvisvar!!!  En fékk góða vinnina, en vááá hvað þetta var fyndið...og pínlegt samt að fara upp og taka við vinningnum.  Ákvað að taka sénsinn og draga í þriðja sinn – og sem betur fer dró ég einhvern annan, hjúkk maður.

 

En annars tókst árshátíðin með eindæmum vel – eiginlega lukkaðist allt og allir voru alsælir. Við fjórða árs nemar enn og einu sinni með yfirburða flottasta atriði árshátíðarinnar.  Vorum með magadans og afró – hrikalega flott. Enda búin að eyða ófáum klukkutímum upp í Hreyfigreiningu í salnum þar í æfingar.  Allir rennandi sveittir og með blöðrur á fótunum við æfingar. En maður uppsker eins og maður sáir, í skemmtiatriðunum eins og öðru.  Þriðja árið var með eitthvert diss í sínu atriði – voru eitthvað að dissa okkur. En greyin – komin á þriðja ár og hafa alltaf verið með lélegast atriðið þá skilur maður vel að vera með diss út í okkur, biturleiki punktur is.  Alveg eins og þeir fátæku eru oft með öfund og diss út í þá ríku, þá er þriðja árið með öfund út í okkur. Svona er þetta bara.  Þannig að eitt árið í viðbót voru þau með lélegasta atriðið. En öfugt við oft áður, þá fá þau plús fyrir viðleitnina – þau reyndu!

 

            Ef þið ætlið að halda góða veislu, þá mæli ég með að þið kaupið matinn hjá Ásgeiri í Veislur&vín og svo hið trítilóða Diskótekið Dollý sér svo um að halda uppi stuðinu.  Ef ykkur vantar gott fólk í veisluna, hafið þá samband og ég skal pikka út nokkra stuðbolta sem ég skal lána ykkur.  Til dæmis Kollu sem er með mér í bekk – algjör snillingur. Hún fékk einmitt eina góða viðurkenningu á árshátíðinni.  Mér fannst hún alveg eiga skilið að fá viðurkenningu enda á hún besta múv ársins á djamminu. Heyrðu, eftir vísindaferð í Vífilfell fórum við einu sinni í partý heim til Tótu (á 3.ári). Allt í góðu með það og svo allir í bæinn, Kolla að sjálfsögðu líka.  Daginn eftir fæ ég eitt besta símtal sem ég hef fengið – mjög fyndið, en það var einhvern veginn svona:

 

 

Særún: Halló

Kolla: Hæ, Kolla hérna

Særún: Nei sælar

Kolla: Hvað segirðu?

Særún: Bara nok gott
Kolla:  Ekkert smá gaman í gær!

Særún: Gaman – þetta var alveg snilldarkvöld

Kolla:  En hérna....hérna....ummmm....ekki hérna......ekki veist þú hver á Diesel buxurnar sem ég kom í heim????

Særún: (skellir upp úr) – jú reyndar, veist þú það ekki?

Kolla:  Neeeeeei, eiginlega hef ekki hugmynd, veit bara að ég á þær ekki

Særún: Þér fannst nefnilega ómögulegt að fara í pilsi í bæinn og baðst Tótu um að lána þér buxur – sem þú skelltir þér í og varst hin ánægðasta!

Kolla: Ertu að meina þetta?  Dísús – þekki Tótu ekki neitt....ertu nokkuð með númerið hennar?

 

 

 

 

 

....og so on and so on – þetta var innihald samtalsins í aðalatriðum. En þetta var alveg snilld – ef þetta er ekki eitthvað sem á að heiðra mann fyrir á árshátíð þá veit ég ekki hvað.

En allavega – Kolla ef þú ert að lesa........SNILLINGUR! p.s. veit þú fyrirgefur mér að setja þessa sögu á bloggið....einhvern tímann

 

 

 

 

 

 

Skrýtið hvernig maður tengir tónlist við ákveðna tíma í lífinu, oftast nær ómeðvitað gerist það að eitthvað lag minnir mann á eitthvað eða einhvern..  Það sem hljómar á repeat  í græjunum mínum (iPodinum góða) þessa dagana er Advertising Space með Robbie Williams. Engin ástæða fyrir því önnur en mér finnst þetta æðislegt lag.  Ég fór samst að pæla hvort það lag muni kannski alltaf minna mig á febrúar 2006 – held það án þess að það sé eitthvað sem ég sé að ákveða eða skipuleggja.

Sagan segir að það sé um kónginn Elvis. Má vel vera, ef maður les textann þá passar það mjög vel. En sama hvort það er um Elvis eða hvað, þá finnst mér þetta æðislegt lag.  Ákvað að láta textann fylgja.

 

 Robbie Williams - Advertising Space

There's no earthly way of knowing,
What's in your heart when its' stopped going.
The whole world shook,
The storm was blowing through you.

Waiting for god,
To stop this.
I'm too young and,
And darkness.
Everyone around you was corrupted,
Say something.

There's no dignity in death,
To sell the world your last breath.
Your still fighting over everything you left,
OOOOOOOOOOHH.

I saw you standing at the gate,
When Marlon Brando passed away.
You had that look upon your face,
Advertising Space.
And no one learned from your mistakes,
The little profits go to waste.
All that's left in any case,
Is advertising space.
OOOOOOOHH.

Through your eyes the world was burning,
Please be gentle i'm still learning.
He seemed to say,
As you kept turning up.

They poisoned you with compromise,
At what point did you realise.
Everybody loves your life,
But you.

A special agent for the man,
Watergates and Vietnam.
No one really gave a damn,
D'ya think the sea i'm aiding???

I saw you standing at the gate,
When Marlon Brando passed away.
You had that look upon your face,
Advertising Space.
And no one learned from your mistakes,
The little profits go to waste.
All that's left in any case,
Is advertising space.
OOOOOOOHH.OOOOOOOOOH.

And no one learned from your mistakes,
The little profits go to waste.
All that's left in any case,
Is advertising space.
I've seen your doctor man she's cute,
I was scared but i wanted to.
Boy she looks a lot like you.

Þá er maður loksins búinn að halda upp á jólin í hinni stóru Ameríku – fólk farið að halda að það væru bara alltaf jólin hjá manni....það er ekki svo gott. En satt best að segja þá kom ég heim 6.jan þannig að ég var bara með venjuleg jól að lengd.

Ótrúlegt – heyrðu, stelpan pantar stundum vörur af internetinu...svona kemur fyrir. Panta oft í gegnum amazon.com til dæmis. Heyrðu, núna fyrir helgina fékk ég tölvupóst með staðfestingu á pöntun minni af amazon og varan er á leiðinni til mín. Eða til “mín” sem er heima hjá bróður mínum & co í USA (læt oftast senda þangað). Nema hvað að ég var ekki að panta neitt! Þetta er voða fínt Busy Ball Popper - sem er boltadót fyrir 1-2 ára börn, kemur úr Toys´reUs – mjög fínt, en ég var ekki að panta neitt. Mín fór inn á netið á svona “my account” þar sem ég get skoðað pöntunina – jújú, þessi fína pöntun á þessu dóti, gerð aðfaranótt föstudags um hálf tvöleytið – búið að setja á visakortið mitt og er á leiðinni. Þvílík þjónusta – maður þarf ekki einu sinni að panta sjálfur í dag, meiriháttar tækni! En sem betur fer kostaði þetta bara $30 sem setur mig ekkert meira á hausinn en ég er nú þegar, þannig að ég hef bara samband og skila þessu. En ef þetta gerist einu sinni, má ég þá bara eiga von á þessu? Að af og til sendi þeir mér óvæntan glaðning?

 

Ég er búin að panta allan andskotann á þessu neti og aldrei lent í neinu – þannig að ég fer ekkert ofan af því að það sé mjög seif að versla á netinu (á réttu stöðunum), en frekar óheppilegt þegar eitthvað svona kemur upp. Samt pínu fyndið líka

Jæja, læt þetta duga í bili. Vonandi að ákveðnar systur norðan heiða verði ánægðar að jólapistillinn sé ekki lengur efst á síðunni......og bæti tenglinu mínum jafnvel aftur inn – mér finnst ég alveg eiga það skilið

Tjá tjá

Jæja, þá er maður í hinni stóru Ameríku að halda upp á jólin. Búið að vera mjög notarlegt hingað til. Frændur mínir þrír frekar fjörugir...en það er bara gott, manni leiðist allavega ekki á meðan. Búin að skanna mollið með þetta helsta - þeir hjá Visa kunna mér bestu þakkir fyrir. En ótrúlegt - ég notaði fyrstu tvo dagana til að kíkja í mollið og finna hvað ég ætlaði að gefa fólkinu mínu í jólagjöf, því ég var alltaf með elsta guttann með mér og gat því ekki keypt því átti m.a. eftir að kaupa hans gjöf. Á þollák fór ég svo í ein verlsunarleiðangur - átti ekki að taka neina stund því var búin að ákveða allt og ætlaði bara að skjótast og kaupa. Fyrst lá leið mín í Best Buy (risa raftækjabúð) þar sem ég ætlaði að kaupa ýmislegt. En það var full búð af fólki en engar vörur. Ekki til neinir iPodar, MP3 spilarar, digital myndavélar, DVD spilarar eða neitt - voru allar hillur tómar bókstaflega. Hef aldrei séð þetta, alltaf allt til þarna og núna var bara tómt. Þannig að ég hljóp í Target (svipað og Hagkaup) til að ath hvort ég finndi philips dvd spilara sem ég var að leita að - sama sagan þar, full búð af fólki en allir dvd spilarar og þannig dót bara búið, finidó! Hélt að allt væri til í Ameríku og nóg af því! Þá fór ég heim og á netið - ætlaði bara að panta rétta spilarann á amazon og panta svona overnight delivery, sem er rándýrt en þess virði þar sem klaufinn ég missti af öllu. Heyrðu, spilarinn sem ég ætlaði að kaupa að sjálfsögðu búinn þar. Þá ákvað ég að ath með iPoda og þannig, því ég þarf að kaupa 2 slíka.....allt uppselt! Ótrúlegt. Ég meina, það kemur engum á óvart að salan aukist fyrir jólin - hélt að þá væri bara nóg pantað inn og ekkert myndi klárast.....allavega ekki í júnæded steits of ameríka, því það er alltaf allt til hérna. En svona er þetta. En til að gera langa sögu stutta þá redduðust jólagjafirnar og allir voru sáttir

Annað sem er mjög fyndið þegar maður spáir í það. Allt sem maður kemur með að heiman verður gulls ígildi. Ég tók með 4 dósir af malti og þær eru sparaðar út í eitt. Maður blandar jólablandið mun þynnra en vanalega, fær sér ekki óþarfa sopa og er bara ein kanna með hverri máltíð. Þannig blanda ég 3 dósir af sunkist (appelsín) á móti einni malt - og allir alsælir. Fengum jólabland á þollák með hangikjötinu, svo í gær með hamborgarahryggnum - þá eru tvær dósir eftir. Fórum í mat í kvöld til annarra Íslendinga - drukkum að sjálfsögðu bara þeirra malt til að spara okkar! En þau koma til okkar á áramótunum og við stefnum að því að endurgjalda greiðann þá

Vá - ég er búin að skrifa núna margar margar línur um malt! Ekki segja samt að þetta sé useless information - þetta er mjög merkilegt og felur í sér ákveðinn boðskap, jólaboðskap: Metið það sem þið hafið, líka litlu hversdagslegu hlutina því þeir eru ótrúlega mikilvægir þó maður fatti það ekki alltaf.

En gleðileg jól - hafið það gott yfir hátíðina og gangið hægt um gleðinnar dyr inn í nýja árið!

Ein helgin enn búin – vá hvað þetta líður hratt. Bara 2 vikur þar til ég fer út til USA! Fyrir þá sem ekki vita þá ætla ég að fara út Bandaríkjanna og vera um jólin hjá bróður mínum&co. Verður ábyggilega æði – segi ekki að það verði rólegt, því frændur mínir eru algjörir skæruliðar og er sjaldan rólegheit í kringum þá. En það verður hressandi að hitta þá – sakna þeirra geðveikt! Svo er dollarinn náttúrulega svo hagstæður og aldrei að vita nema maður finni sér eitthvað fallegt í mollinu....þeir hljóta að vera farnir að sakna mín í Coralville Mall, hef ekkert komið allt þetta ár! Enda var það á CNN News að Best Buy, Scheels (íþr.búð), Younkers og fleiri stórir voru ekki með eins góða rekstrarafkomu árið 2005 eins og undanfarin ár.......munar alveg um hvort ég mæti á svæðið eða ekki! Allavega, þá verður æði að fara aðeins burt.....og svo er náttúrulega alltaf gaman að koma aftur heim, sem betur fer

Tónleikar 7.jan – voruð þið búin að heyra um þá? Þar verða Björk, Damien Rice, Sigur Rós og fleiri......og ég Ég á meira að segja miða í stúku! Miðasalan opnaði á netinu kl 10 sl. fimmtudag, ég keypti miða kl 10:02 og kl 10:04 var uppselt í stúku! Kostaði bara 3000kr miðinn, ótrúlegt! Hefðu ábyggilega getað selt miðann á helmingi meira verði og samt selt upp á nokkrum mínútum. En gott fyrir námsmenn eins og mig sem eru að fara út um jólin að hafa þetta bara á spott prís.

Jæja – best að fara að koma sér í háttinn.........búin að vera geðveikt dugleg í kvöld, gera skýrslu fyrir verknámið mitt, næ aldrei að gera þær á vinnutíma þannig að verð að taka vinnuna með mér heim. Bölvað álag! Ætlaði að vera dugleg alla helgina, fór eitthvað fyrir lítið. En tók smá skorpu áðan þannig að þá getur maður farið að sofa sáttur.

Góða nótt!

Langt síðan ég hef skrifað maður – dísús. En fer að bæta úr því.  Ákvað bara að setja inn eina færslu til að fólk viti að ég lifi....enn.

En vá – sáuð þið fréttirnar í gær. Norðmaðurinn sem hálsbrotnaði í fótboltaleik, rosalegt. Maður á ekkert endilega von á því að hálsbrotna þegar maður skokkar inn á völlinn, það mesta sem fótboltamenn eiga í hættu (oftast) eru krossbanda- eða liðbandaslit, jafnvel fótbrot. Þá finnst þeim þeir ótrúlega óheppnir, en að hálsbrotna og hljóta mænuskaða frá hálsi.  Allavega, þá finnst mér þetta rosalegt.

 

 

En þar fyrir utan, þá kíkti ég aðeins út um helgina, þá sjaldan sem að maður lyftir sér upp.  Ætluðum út á föstudagskvöldið en þar sem var ógeðis veður þá endaði það bara í pizzu og idol undir teppi.  Allt of kalt til að standa í röð niðri í bæ.  En laugardagurinn var tekinn með trompi í staðinn.  Var mjög gaman.  Enduðum á Celtic Cross.  Fyndið þar, oftast ótrúlega gaman (mér fannst t.d. gaman á laugardaginn) en oft skrýtið lið þar inni.  Stundum er bara venjulegt fólk en stundum er bara eitthvert ógeðislið – sem var í miklum meirihluta á laugard.kvöldið.  Kannski vegna þess að við fórum svo seint þangað, gæti verið – en ég skemmti mér samt ferlega vel.  Sunnudagurinn fór svo bara í mega þynnku og leti - þannig á það að vera

 

 

En skrifa betur seinna – verð að halda áfram að gera eitthvað 

 

 

bæbæ

Jæja – er að leggja lokahönd á ritgerð sem á að skila á morgun.  Alltaf léttir að skila ritgerð, en það kemst samt upp í vana.  Þessa dagana er eiginlega frekar tilbreyting fólgin í því að skila ekki ritgerð, skýrslu eða fyrirlestri einhvern dag!!  En, er alveg að verða búið.  Á bara eftir eina ritgerð, tvö próf í næstu viku og svo umsóknina til vísindasiðanefndar fyrir Bs ritgerðina.   Talandi um það, vá maður hvað ég sat leiðinlega fyrirlestra í morgun – bara heppin að sleppa heil frá þessu!  Var mælt með að við færum á fyrirlestra í morgun, þar sem formaður vísindasiðanefndar fjallaði um reglurnar hvernig á að skila inn umsókn, landlæknir um siðareglur og eitthvað.  En dísús, þetta var sem sagt fyrir okkur og læknanemana, en fyrirlesararnir báðir læknar sem töluðu mikilvægi þess að hafa ekki rekjanleg blóðsýni eða einhvers konar biopsiur, stofnfrumurannsóknir, siðferði um rannsóknir á fósturvísum og fullt af hlutum sem koma mér bara alls ekkert við eins og staðan er í dag.  Eftir tvo tvöfalda fyrirlestra lét ég mig hverfa og sleppti þeim þriðja, sem betur fer.  Annars væri ég ekki hér núna.

 

 

Svo er það Sirrý – sáuð þið Sirrý í gær?  Mjög fínn þáttur og ömurlegt fyrir þessar systur sem eru með taugahrörnunarsjúkdóm og eru að missa bæði sjón og heyrn, mjög sorglegt.  En persónulega finnst mér Sirrý oft pínu klaufaleg.  Hún spurði t.d. foreldra þessara stelpna um alla þá gleði sem væri á heimilinu.  Að hún hefði komið inn á heimili þeirra og allir voru svo glaðir, hvernig þau bara færu að þessu?  Nú, þau eru hamingjusöm fjölskylda og þau eiga þrjú yndisleg börn!  Þó svo að tvær þeirra séu með hrörnunarsjúkdóm, sem er mjög sorglegt, þá eru þær samt sem áður börn og börnin manns veita manni alltaf gleði!  Hún talaði svolítið eins og þau höfðu misst tvö börn!  Það er ekki svo, þær eiga framtíð fyrir sér þessar stelpur, þó svo að hún verði kannski ekki alveg eins og þær eða fjölskyldan hafði óskað sér í upphafi.  Svo spurði Sirrý hvers þau óskuðu sér um framtíð stelpnanna.  Nú, hvers óskar maður börnunum sínum?  Hlýtur að vera að þau verði hamingjusöm!   Æi, fínn þáttur og Sirrý fjallar oft um mjög skemmtileg málefni sem þarft er að koma fram á sjónarsviðið með og þátturinn í gær engin undantekning.  En mér finnst hún stundum svolítið klaufaleg.  Því þó svo að einhver eigi fatlað barn, hvort sem það fæðist fatlað eða ekki, þá er barnið manns alltaf gullmolinn í lífi manns.  Fötluð börn, hvort sem þau eru blind, heyrnarlaus eða glíma við aðra fötlun, veita foreldrum sínum ekki minni gleði en þau sem teljast heilbrigð.  Stundum reyna þau kannski á þolrifin, en það gera öll börn.   

 

 

En jæja – best að fara í háttinn ef ég ætla að vera mætt í skólann og tilbúin að halda fyrirlestur á slaginu 8:15.  Þó ég sé mikill morgunhani að eðlisfari og vakni ætíð eldsnemma með bros á vör, þá finnst mér þetta heldur snemmt.

Í dag er planið að gera ritgerð, en vá hvað ég er ekki að nenna því samt.  Langar að taka leti-sunnudag...en það er víst ekki í boði.  Er reyndar að horfa núna á leik Vals og þýska liðsins Potsdam. Áfram Valur!  Held að ég taki því bara rólega yfir leiknum og spýti svo í lófana og fer að læra.  Annars er þetta búið að vera brilliant helgi, ekkert djamm, engin þynnka og bara ferlega fínt.  Ágætis tilbreyting frá þynnkuhelgunum sem eru búnar að vera ansi margar undanfarið.

 

Var að setja inn myndir (um daginn) - aðallega frá því um daginn þegar nýnemar í sjúkraþjálfun voru vígðir inn í deildina með viðeigandi hætti

 

Nu er jeg på Island igen – úpps, muna eftir að skipta yfir í íslenskuna.  En jæja, þá er maður kominn á klakann aftur eftir vel heppnaða helgi í Kóngsins Köben.  Fórum þangað á fimmtudaginn.   Var alveg æðisleg ferð, geggjað veður og allt eins og það á að vera.  Ekki skemmdi fyrir að það var um 20° hiti allan tímann – fínn hiti til að sitja úti á Ráðhústorginu, Strikinu eða einhversstaðar og sötra bjór.  Ég fór sem sagt í systraferð plús ein mamma (mamman mín).  Ég og systir mín ákváðum að skella okkur í helgarferð til Köben og þegar mamma frétti það fannst henni náttúrulega upplagt að hún kæmi með – mamma að fara út með stelpunum sínum J

 

 

En í rauninni var ekkert eins og maður væri í útlöndum, fyrir utan veðrið, því það voru fleiri Íslendingar en hérna liggur við. Maður verður alveg að passa sig, hvað maður segir og ekki gera grín að fólki....upphátt.  En fyndið samt, maður getur setið (með bjór) og spottað út hverjir eru Íslendingar og hverjir ekki. Einhvern veginn sér maður það alltaf. Kannski vegna þess að við erum alltaf með flestu innkaupapokana

En þetta var allavega snilld. Gaman að hafa mömmu líka með, gefur þessu ákveðið skemmtanagildi plús það að þá fær visakortið mitt stundum smá pásu   En það er ekki logið upp á hana.  Ókey, hvaða fylgikvillar eru oft með svona helgarferðum?  Jú sumir fá hælsæri, sem er eðlilegt svo sem.  Nei, ekki mamma mín. Hún tognaði aftan á læri!!!  Já ekki hlæja, þetta er ekkert grín – getur komið fyrir á bestu bæjum.  En málið er með hana mömmu mína, hún er stundum svolítið ör.  Ekkert mikið, svona pínu.  Til dæmis þegar maður er á ferðinni, hvort sem það er fótgangandi eða á bíl, þá ef hún sér grænt ljós þá spýtir hún í til að ná því – bara eins og ef hún missi af því þá komi aldrei aftur grænt ljós!  En allavega, á sunnudaginn þá vorum við á röltinu og vorum að koma niður að Nýhöfn.  Er grænn kall en við ekki alveg komnar að götunni þannig að ekki séns að við næðum græna kallinum. Jú, mamma ætlaði sko að ná þessum – gæti verið síðasti græni kallinn þann daginn.  Þannig að hún gekk röskar og út á götuna, þá var komið rautt og hún á miðri götunni.  Kom bíll á fullu og flautaði, mamma hentist í loftköstum yfir og upp á gangstétt!  Mjög fyndið að sjá – en hvað græddi hún samt á þessu, þurfti hvort sem var að bíða eftir okkur Boggu því við vorum ennþá hinum megin. En þetta skipti öllu máli.  Kom svo í ljós að hún tók svo snarpan sprett að hún var að drepast aftan í lærinu!  Týpískar aðstæður fyrir aftanlæristognanir eru einmitt stuttir sprettir, algengt hjá spretthlaupurum og fótboltamönnum þegar þeir eru á sprettinum eða taka af stað ....og svo hjá mömmu minni við að hlaupa yfir umferðargötu á rauðu ljósi!!!  Var samt mjög fyndið og týpískt fyrir hana að lenda í.

 

 

En jæja -  verð að drífa mig.  Er að fara út í háskólarækt...ekki til að æfa, neeeei, er að fara að leiðbeina í tækjasalnum þar.  Tókum það að okkur í fjáröflun og skiptumst á að vera þar. 

En allavega bottom line úr pistli dagsins er: Mæli með að allir skelli sér eina helgi út á haustin, farið samt varlega...........og mamma ég elska þig

 

 

Bæbæ

 

 

p.s. Ef þið hittið mömmu mína, þá hafið þið ekki hugmynd um aftanlæristognunina

Hæbb - Solla vinkona klukkaði mig og þá á ég að koma með 5 staðreyndir um mig...maður verður nú að standa við það

1. Ég er nemi í sjúkraþjálfun, er að útskrifast í vor (jibbí)
2. Ég á Ford Focus
3. Ég á bestu vini í heimi
4. Ég hata að strauja þvott, er mjög léleg í því - er með ör eftir brunasár á báðum upphandleggjum eftir helv..straujárnið.
5. Allt er vænt sem vel er grænt....uppáhalds liðin mín eru Völsungur, Breiðablik og Liverpool (hafa stundum verið í grænum varabúningum, það telur )

Ég verð nú að halda keðjunni gangandi og láta fleiri koma með staðreyndir um sig... ég ætla að klukka systurnar Hauksdætur, Tinnu og Tomma.  Drífið nú í að koma með 5 staðreyndir  um ykkur
Tjá tjá

Í gær var 11.september, sem er alveg rökrétt þar sem að í dag er 12.september. En fyndið, það er sama hvern maður spyr, það vita allir nákvæmlega hvar þeir voru 11.september 2001 þegar hryðjuverkin voru í USA. Ég til dæmis, var í Iowa, USA. Klukkan rúmlega átta og litli stubburinn, sem ég var að passa ennþá sofandi. Særún bara í rólegheitunum að horfa á Beverly Hills maraþon á FX stöðinni (sjónvarpsstöð framhaldsþáttanna). Mín hin rólegasta. Hringir síminn, er það þá Siggi landlæknir, sem sagt pabbi konunnar sem ég var að passa fyrir hrikalega æstur hvort ég sé ekki að horfa, hvort ég sé ekki að horfa! Ég bara "Ha? Jú á Beverly!" "Nei nei," heyrðist þá hinu megin, "það er búið að bomba allt -World Trade Center, Pentagon og bara allt í vitleysu." Og þá skipti mín yfir á CNN og sá hvað var að gerast. Vá þetta var samt alveg rosalegt. Pældu að vera bara á röltinu í vinnuna á Manhattan og sjá bara flugvél fljúga inn í turnana og sprengja þá! Þetta var allavega rosalegt.
En jæja, þá er ég búin að minnast 11.september.

En af skemmtilegri hlutum. Síðan ég skrifaði síðast inn þá eru Blikarnir búnir að vinna bæði Íslands- og Bikarmeistaratitilinn..heyr heyr. Og sjúkraþjálfarinn þeirra í aðalhlutverki! En þetta er búið að vera geðveikt sumar hjá þeim og ekkert smá gaman að vera með þeim....og fá borgað fyrir það (híhí).
En ég var að lesa Blaðið áðan, sem er ekki frásögu færandi, nema hvað. FH strákarnir fengu íslandsmeistaratitilinn afhendan í gær og óska ég þeim til hamingju með það. En þeir voru á risa mynd á forsíðunni og annarri á íþróttasíðunum en svo var smá klausa inni á íþróttasíðunum sem sagði frá því að Breiðabliksstelpurnar hefðu orðið bikarmeistarar á laugardaginn og unnið KR 4-0! Kommon, frekar lásí blaðamennska. Veit svo sem ekki alveg hvort það var búið að birta mynd af þeim í gær - en kemur Blaðið nokkuð út á sunnudögum? Held ekki. Þannig að þetta var, eftir því sem ég best veit, eina fréttin sem þeir birtu um bikarúrslitin hjá stelpunum. Sökkar. En maður er svo sem ekkert að pirra sig á því - en þetta er bara svo týpískt. Og pæliði, ekki ein mynd af sjúkraþjálfaranum!!!!


En jæja - gott í bili.  Best að halda áfram að lesa þessa aðferðarfræði, sem nota bene getur drepið mann bara við tilhugsunina.
Tjá tjá

Þá er kominn mánudagur...aftur.  Ég sem ætlaði að gera svo margt um helgina, en hvað gerði Særún. Jú Særún var bara að leika sér og fór á djammið...aftur!  Ætlaði kannski að fara með Reykjalundargenginu í gönguferð um helgina en um hádegi á föstudag lét ég vita að ég ætlaði að klikka.  Sá það bara að ég yrði nú bara að nota helgina í að læra og vera dugleg - en eins og með svo margt sem ég plana þá fór það fyrir lítið.  Lærði hvorki né var neitt dugleg, nema að drekka öl og þræða skemmtistaði borgarinnar.  En ég skemmti mér samt konunglega og þá er tilgangnum náð.  Þetta hálendi fer ekki neitt þó svo ég labbi ekki um það núna í sumar. En annað má nú segja um skemmtistaðina, þeir eru nefnilega alltaf að koma og fara.  Því má eiginlega segja að þessi helgi, eins og sumarið allt, hafi snúist um forgangsröðun.  Gera núna það sem ég get kannski ekki gert seinna. Ég get alltaf labbað seinna á fjöll, það er ekki vandamálið.
En nóg samt um að réttlæta lifnaðarháttinn á mér - that´s just me, I´m a punk.

En annars er skólinn bara byrjaður á fullu, vika búin.  Alltaf fínt að byrja í skólanum. En ótrúlegt samt hvað er erfitt að vakna og mæta í skólann klukkan 8 á morgnanna, setjast niður og hlusta á aðra tala.  Minnsta málið að vakna og fara í vinnu, þá verður maður ekkert þreyttur - en að setjast niður og eiga að hlusta og halda sér vakandi...vá, of mikið fyrir mig.  Byrjaði fyrsta daginn náttúrulega á því að sofna í öllum fyrirlestrum held ég - svona rólegheit eru bara ekki fyrir mig.  Svo heldur systir mín að það sé upplagt fyrir okkur að fara í ræktina bara hálf sjö, fyrir skóla. Sénsinn bensinn.  Gerði það nokkrum sinnum þegar ég var á Akureyri í MA. Þá plataði Solla mig stundum í að fara í spinning hálf sjö.  Jú jú, fínt að vakna og fara í spinning. Svo fór maður í sturtu og náði meira að segja morgunmat á vistinni og mætti ferskur eins og íþróttaálfurinn í skólann. En svona níu hálf tíu, þá var Særún orðin þreytt og ef hún er þreytt þá sofnar  hún!  Þannig að ég held að þetta sé ekkert of sniðugt. 

En jæja - orðið gott í bili....OC er að byrja!